बालपणापासून त्याला देवाधर्माची व अध्यात्माची ओढ असल्यामुळे तो आध्यात्मिक वृत्तीच्या माणसांमध्ये, धर्मगुरू तसेच धर्मभगिनींच्या सहवासामध्ये रमू लागला. आध्यात्मिक विषयावर चर्चा करणे किंवा एकत्र प्रार्थना करणे त्याला खूप आवडत असे. लवकरच त्याची अविलाच्या संत तेरेजाशी ओळख झाली आणि दोघेही आध्यात्मिक स्वभावाचे असल्यामुळे त्याची दाट मैत्री जमली.
ज्याप्रमाणे आपण धर्मभगिनींसाठी कार्मेलाईट संस्था उघडलेली आहे, त्याचप्रमाणे जॉनने देखील पुरुषांसाठी कार्मेलाईट संस्था स्थापन करावी असे मत अविलाच्या संत तेरेजाने आपला मित्र जॉन ह्याच्याकडे प्रदर्शित केले. लागलीच हे स्वप्न वास्तवात अवतरले आणि १५६८ साली डुरूएलो येथे "डिस्काल्स्ड फ्रायर्स" ह्या संघाची स्थापना झाली. संस्थापक होते क्रूसभक्त संत जॉन आणि सहसंस्थापिका अविलाची संत तेरेजा !
एका झोपडीवजा घरामध्ये पहिल्या तीन व्रतस्थ फ्रायर्सनी आपले व्रतस्थ जीवन सुरू केले. “आत्यंतिक दारिद्र्य, विरक्ती आणि दैवी चैतन्य" अशा तत्त्वांवर बेथलेहेमच्या त्या गोठ्यात (अविलाच्या संत तेरेजा त्या झोपडीला बेथलेहेमचा गोठा म्हणत असे) त्यांनी आपली संस्था उघडली. त्यानंतर शाखा, उपशाखा व अध्यात्मकेंद्रे उघडण्यात आली.
पाच वर्षे संत जॉन अविलाच्या संत तेरेजांना आणि तिच्या धर्मभगिनींना अविला येथे आध्यात्मिक मार्गदर्शन करीत असे. परंतु धर्मसुधारकांच्या काळात (सोळाव्या शतकात धर्मसुधारक आले त्यात मार्टिन ल्यूथरचा समावेश होता) त्या दोघांना खूप मानसिक त्रास आणि आत्मक्लेश ह्यांना सामोरे जावे लागले. पोप महाशयांच्या राजदूताने दिलेले आदेश, संस्थेच्या जनरलने केलेले नियम आणि जाहीर परिषदांमध्ये घेतले गेलेले नियम ह्यांचा कुठेच मेळ बसत नव्हता.
तशात नऊ महिने जॉनला त्याच्या स्वतःच्या संस्थेतील धर्मबंधूंनी एका आखूड खोलीत कोंडून ठेवले आणि त्याच्याविषयी उगाच नाही त्या कागाळ्या करायला आणि अफवा पसरायला सुरुवात केली; परंतु देव नीतिमानांना कधीही टाकून देत नाही ह्याचा प्रत्यय स्वत: जॉनला आला. प्रेषितांची कृत्ये ह्या पुस्तकात वर्णन केल्याप्रमाणे जसा पेत्रही देवाच्या दूताद्वारे कडक बंदोबस्त असलेल्या तुरुंगातून सोडविण्यात आलेला होता (प्रे. कृ. १२:७-११) तसाच संत जॉनदेखील चमत्कारिकरित्या त्या आखूड खोलीतून बाहेर आला. मात्र ह्या नऊ महिन्यांच्या अंधाऱ्या भूतकाळातच त्याच्या जीवनातील सर्वश्रेष्ठ दृष्टान्त आणि दैवी साक्षात्काराचा प्रकाशझोत दडलेला आहे.
धर्मसुधारक आणि कार्मेलाईट संस्था ह्यांच्यात फूट पडल्यानंतर संत जॉन हा प्रांताधिकारी म्हणून कार्यभार सांभाळू लागला. त्याच्या ठायी आपुलकी, जिव्हाळा, आत्मीयता, सहानुभूती ह्यांचे जणू घडेच्या घडे भरलेले होते. शिवाय त्याचा पिंड कवीचा होता. ह्याच त्याच्या स्वभावामुळे त्याच्या हातून अलौकिक अशी सेवा आणि साहित्यनिर्मिती झालेली आहे.
पुढे पुन्हा एकदा अंतर्गत बंडाळी माजली आणि त्यामुळे त्याला आपले प्रांताधिकारीपद सोडावे लागले. त्याला दूरवरच्या एका ओसाड मठामध्ये पाठविण्यात आले. तिथे तो एकाकी होता, त्यामुळे लवकरच आजारी पडला. त्यात अपमान, गैरसमज, मानहानी ह्यांना तोंड देत अखेरीस १४ डिसेंबर १५९१ रोजी वयाच्या ४९ व्या वर्षी तो मरण पावला. येशूप्रमाणे आपल्याला देखील दुःख, हालअपेष्टा सहन करीत असताना मृत्यू यावा अशी त्यानेच केलेली प्रार्थना अशा प्रकारे ऐकली गेली.
सेगोव्हिया येथे पुरण्यात आलेला त्याचा मृतदेह आजही अविनाशी अवस्थेत पाहायला मिळतो. पुढे पोप बेनेडिक्ट तेरावे ह्यांनी त्याला १७२६ साली संतपदाचा मान बहाल केला. तो साक्षात्कारी होता. साक्षात्कारी जीवनाचं जे ईशज्ञान आहे, त्याचा विद्वान पंडित म्हणून संत जॉन क्रूसवीर ह्याला गौरविले गेलेले आहे. शिवाय त्याने लिहिलेल्या साक्षात्कारी पुस्तकांमुळे त्याला सर्व साक्षात्कारी संतांचा प्रमुख म्हणून सन्मानीत करण्यात आलेले आहे.
क्रूसभक्त संत जॉन ह्याने माऊंट कार्मेलवरील आरोहण, एका आत्म्याची काळरात्र, आध्यात्मिक स्तोत्र, प्रेमाची जिवंत ज्वाला, अशी अनेक पुस्तके लिहिली. त्यात त्याने आध्यात्मिक जीवनाचा मूलमंत्र, तंत्र पद्धती गरज आणि गहनता ह्याचा सांगोपांग विचार सुव्यवस्थितपणे मांडलेला आहे. ह्या जगातील ऐहिक सुखापासून जो दूर आहे, जे अधिक कठीण आहे, अधिक अप्रिय आहे आणि अधिक दुःखदायक आहे त्याला मिठी मारण्यास जो तयार आहे त्यांच्यासाठी सदर पुस्तके निश्चितच कल्याणकारी आहेत.
संत जॉनची आध्यात्मिकताही खूप प्रगल्भ होती. “आपल्याला सार्वकालिक जीवन हवे असेल तर ह्या जगातील कोणत्याही गोष्टीची आसक्ती आपण बाळगू नये. केवळ श्रद्धेच्या माध्यमातूनच आपला आत्मा देवाशी तादात्म्य पावू शकतो. एकरूप होऊ शकतो” असे परखड विचार त्याने अध्यात्मसंदर्भात लिहून ठेवलेले आहेत.
अध्यात्म्याच्या क्षेत्रात त्याने केलेल्या ह्या अजोड कामगिरीबद्दल पोप पायस अकरावे ह्यांनी त्याला २४ नोव्हेंबर १९२६ रोजी ख्रिस्तसभेचा विद्वान धर्मपंडित हा किताब बहाल केला.
चिंतन: जो आत्मा दैवी ज्ञानासाठी आसुसलेला असतो त्याला पहिल्या प्रथम क्रुसाला वेंगेत घेण्याची तयारी ठेवावी लागते. क्रूसभक्त संत जॉन
0 टिप्पण्या