सामान्य काळ
४था रविवार
३१ जानेवारी २०२१
पहिले वाचन :अनुवाद - १८:१५-२०
मी आपली वचने घालीन." मोशे लोकांना म्हणाला, "तुझा देव परमेश्वर तुझ्यामधून म्हणजे तुझ्या भाऊबंदांमधून माझ्यासारखा एक संदेष्टा तुझ्याकरिता उभा करील, त्याचे तुम्ही ऐका. होरेब डोंगरापाशी मंडळी जमली होती त्या दिवशी आपला देव परमेश्वर ह्याच्यापाशी तू विनंती केली होती. त्याचप्रमाणे होईल; 'माझा देव परमेश्वर ह्याची वाणी पुन्हा माझ्या कानी न पडो, मोठा अग्नी पुन्हा दृष्टीस न पडो, पडला तर मी मरेन.' तेव्हा परमेश्वर मला म्हणाला, 'हे लोक म्हणतात ते ठीक आहे. मी त्यांच्यासाठी त्यांच्या भाऊबंदातून तुझ्यासारखा एक संदेष्टा उभा करीन, त्याच्या मुखात मी आपली वचने घालीन आणि त्यांना ज्या आज्ञा मी देईन त्या सगळ्या तो त्यांना निवेदन करील. तो माझ्या नावाने बोलेल, ती वचने जो कोणी ऐकावयाचा नाही त्याला मी जाब विचारीन. पण जो संदेष्टा उन्मत्त होऊन जे बोलावयाची आज्ञा मी त्याला दिली नाही ते वचन माझ्या नावाने बोलेल अथवा जो अन्य देवाच्या नावाने बोलेल तो संदेष्टा प्राणास मुकेल."
हा प्रभूचा शब्द आहे
सर्व : देवाला धन्यवाद.
प्रतिसाद स्तोत्र : ९५:१-२,६-९
प्रतिसाद : आज तुम्ही प्रभूची वाणी ऐकाल तर किती बरे होईल!
१ याहो या, आपण परमेश्वराचा जयजयकार करून या; आपण तारणदुर्गाचा जयजयकार करू, उपकारस्मरण करीत आपण त्याच्यापुढे जाऊ, स्तोत्रे गात त्याचा जयजयकार करू.
२ चला, आपण त्याला नमन करू आणि त्याच्यापुढे लोटांगण घालू, आपल्या निर्माणकत्त्या परमेश्वरापुढे आपण गुडघे टेकूया. कारण तो आपला देव आहे. आणि आपण त्याच्या कुरणातली प्रजा, त्याच्या हातचा कळप आहो.
३ आज तुम्ही त्याची वाणी ऐकाल तर किती बरे होईल! मरिबाप्रमाणे, रानातील मस्सा या दिवशी केल्याप्रमाणे तुम्ही आपली मने कठीण करू नका. तेव्हा तुमच्या वडिलांनी जरी माझी कृती पाहिली होती तरी त्यांनी माझी परीक्षा केली आणि मला पारखले.
जयघोष
आलेलूया, आलेलूया !
शब्द देह झाला आणि त्याने आम्हामध्ये वस्ती केली.
जितक्यांनी त्याचा स्वीकार केला तितक्यांना त्याने देवाची मुले होण्याचा
अधिकार दिला.
वाचक : मार्कलिखित शुभवर्तमानातून घेतलेले वाचन
येशू शिष्यांसह कफर्णहूमला गेला आणि लगेच शब्बाथ दिवशी सभास्थानात जाऊन त्याने शिक्षण दिले. त्याच्या शिकवणीवरून लोक थक्क झाले, कारण तो त्यांना शास्त्री लोकांसारखा नव्हे तर अधिकार वाणीने शिकवीत होता. त्याच वेळी त्याच्या सभास्थानात अशुद्ध आत्मा लागलेला एक मनुष्य होता, तो मोठ्याने म्हणाला, "हे येशू नाझरेथकरा, तू आमच्यामध्ये का पडतोस? आमचा नाश करावयास तू आलास काय? तू कोण आहेस हे मला ठाऊक आहे, देवाचा पवित्र तो तूच." तेव्हा येशूने त्याला धमकावून म्हटले, "गप्प राहा आणि ह्याच्यातून नीघ.” तेव्हा अशुद्ध आत्मा त्याला पिळून मोठ्याने ओरडला आणि त्याच्यातून निघून गेला. तेव्हा ते सर्व इतके थक्क झाले की, ते एकमेकांना विचारू लागले, "हे आहे तरी काय? काय ही अधिकारयुक्त नवीन शिकवण! हा अशुद्ध आत्म्यांनाही आज्ञा करतो आणि ते त्याचे ऐकतात.” ही त्याची कीर्ती लगेच गालील प्रांताच्या चहूकडल्या सर्व भागात पसरली.
प्रभूचे हे शुभवर्तमान...

0 टिप्पण्या