प्रकटीकरणानंतरचा गुरुवार
पवित्र मिस्साबलिदान
"परमेश्वराचा आत्मा माझ्यावर आला आहे"
✝️
पहिले वाचन : योहानचे पहिले पत्र ४:१९-५ :४
वाचक : योहानचे पहिले पत्र यातून घेतलेले वाचन
"जो प्रभूवर प्रीती करतो त्याने आपल्या बंधूवरपण तशीच प्रीती करावी."
पहिल्याने त्याने आपणावर प्रीती केली, म्हणून आपण प्रीती करतो. "मी देवावर प्रीती करतो," असे म्हणून जर कोणी आपल्या बंधूचा द्वेष करील तर तो लबाड आहे, कारण डोळ्यापुढे असलेल्या आपल्या बंधूवर जो प्रीती करीत नाही त्याला न पाहिलेल्या देवावर प्रीती करता येणे शक्य नाही. जो देवावर प्रीती करतो त्याने आपल्या बंधूवरही प्रीती करावी ही त्याची आपल्याला आज्ञा आहे. येशू हा ख्रिस्त आहे असा विश्वास जो कोणी धरतो तो देवापासून जन्मलेला आहे आणि जो कोणी जन्मदात्यावर प्रीती करतो, तो त्याच्यापासून जन्मलेल्यावरही प्रीती करतो. आपण देवावर प्रीती करतो व त्याच्या आज्ञा पाळतो तेव्हा त्यावरून आपल्याला कळून येते की, आपण देवाच्या मुलांवर प्रीती करतो. देवावर प्रीती करणे म्हणजे त्याच्या आज्ञा पाळणे होय आणि त्याच्या आज्ञा कठीण नाहीत. कारण जे काही देवापासून जन्मलेले आहे ते जगावर जय मिळवते आणि ज्याने जगावर जय मिळवला तो म्हणजे आपला विश्वास.
हा प्रभूचा शब्द आहे
सर्व : देवाला धन्यवाद.
प्रतिसाद स्तोत्र ७२:१-२,१४-१५,१७
प्रतिसाद : हे प्रभो, सगळे राजे तुझ्यासमोर लोटांगण घालतील.
१) राजाला आपल्या न्यायनीतीचे दान दे, हे देवा. या राजपुत्राला आपली न्यायपरायणता दे; म्हणजे तो तुझ्या प्रजेचा योग्य रीतीने न्यायनिवाडा करील. तुझ्या गरिबांना न्याय देईल.
२) छळ व हिंसाचार यांपासून तो त्यांचा प्राण वाचवील. त्याच्या दृष्टीने त्यांचे प्राण बहुमोल ठरतील. त्यांच्यासाठी ते सतत प्रार्थना करतील आणि सदैव त्याला आशीर्वाद देतील.
३) त्याचे नाव चिरंजीव होवो. ते सूर्यासारखे अनंत टिको. त्याच्यासारखाच आपल्यालाही . आशीर्वाद मिळावा म्हणून लोक प्रार्थना करोत. राष्ट्रे त्याचा धन्यवाद गावोत.
जयघोष
आलेलूया,आलेलूया !
आम्हांमध्ये मोठा संदेष्टा उदयास आला आहे आणि देवाने आपल्या लोकांची भेट घेतली आहे.
शुभवर्तमान
लूक ४:१४-२२
वाचक : लूकलिखित शुभवर्तमानातून घेतलेले वाचन
"आज हा शास्त्रलेख पूर्ण झाला आहे."
येशू आत्म्याच्या सामर्थ्याने गालिलात परत आला व त्याची कीर्ती चहूकडील प्रदेशात पसरली. तो त्याच्या सभास्थानांमध्ये शिक्षण देई आणि सर्वजण त्याचा महिमा वर्णीत.
मग ज्या नाझरेथात तो लहानाचा मोठा झाला होता तेथे तो आला आणि आपल्या परिपाठाप्रमाणे शब्बाथ दिवशी सभास्थानात जाऊन वाचायला उभा राहिला. तेव्हा यशया संदेष्ट्याचा ग्रंथपट त्याला देण्यात आला. त्याने तो उलगडून जे स्थळ काढले त्यात असे लिहिले आहे :
"परमेश्वराचा आत्मा माझ्यावर आला आहे, कारण गरिबांना सुवार्ता सांगण्यासाठी त्याने मला अभिषेक केला. त्याने मला पाठविले आहे, ते अशासाठी की, धरून नेलेल्यांची सुटका व आंधळ्याना पुन्हा दृष्टीचा लाभ ह्यांची घोषणा करावी. ठेचले जात आहेत त्यांना सोडवून पाठवावे. परमेश्वराच्या प्रसादाच्या वर्षाची घोषणा करावी."
मग ग्रंथपट गुंडाळून व तो सेवकाकडे परत देऊन तो खाली बसला आणि सभास्थानातील सर्व लोकांची दृष्टी त्याच्यावर खिळली मग तो त्यांना म्हणू लागला की, "हा शास्त्रलेख आज तुम्ही ऐकत असताना पूर्ण झाला आहे." तेव्हा सर्व त्याची वाहवा करू लागले आणि जी कृपावचने त्याच्या मुखातून निघत होती त्याविषयी आश्चर्य करू लागले.
प्रभूचे हे शुभवर्तमान...
0 टिप्पण्या