उपवास काळातील
दुसरा सप्ताह
शुक्रवार
५ मार्च २०२१
क्रुसभक्त संत जॉन जोसेफ
(- वर्तनसाक्षी)
इटलीतील नेपल्स नजीकच्या इज्कीया नामक बेटावर कार्लो गायतानो दाचा जन्म झाला. अगदी बालक असताना त्याला गोरगरिबांविषयी कळवळा . आल्कान्ता येथल्या फ्रान्सिस्कन शाखेत त्याने वयाच्या १६ व्या वर्षीच प्रवेश घेतला. कार्लो गायतानो ह्यांनी जॉन जोसेफ हे नाव धारण केले.
तो सातत्याने उपवास करीत असे. केवळ पाव व फळे ह्यावर तो आपला उदरनिर्वाह करून, रात्री फक्त तीन तास झोपत असे.
आपल्या मातृभूमीत देवाचे कार्य वाढीस लागावे म्हणून तो झटत राहिला.
पवित्र क्रुसावर त्याचे विशेष प्रेम व भक्ती होती. ह्या क्रुसाकडून प्रेरणा घेऊन तो आपल्या जीवनात देवप्रीती व शेजारप्रीती ह्यांची सांगड घालीत राहिला. आरोग्यदानाची देणगी त्याला लाभलेली होती. त्याला अंतर्ज्ञानाचेही दान मिळाले होते. साक्षात्कारसमयी त्याचे शरीर उंचावले जाई. एकाच वेळा तो दोन ठिकाणी उपस्थित राहून प्रेषितकार्य करीत असे. एका दुष्काळाच्या वेळेला त्याने अन्न चमत्कारिकरित्या वाढवित राहण्याचा सपाटा लावला होता.
५ मार्च १७३४ रोजी त्याची प्राणज्योत मालवली आणि १८३९ साली त्याला संतपदाचा मुकूट प्रदान केला गेला.
✝️
“देवाचे राज्य तुम्हांपासून काढून घेतले जाईल व जी प्रजा त्याचे फळ देईल तिला ते दिले जाईल."
✝️
पहिले वाचन :उत्पत्ती ३७:३-४,१२-१३, १७-२८
वाचक : उत्पत्ती या पुस्तकातून घेतलेले वाचन
इस्राएल आपल्या सर्व मुलांपेक्षा योसेफवर अधिक प्रीती करीत असे. कारण तो त्याचा म्हातारपणाचा मुलगा होता. त्याने त्याच्यासाठी पायघोळ झगा केला होता. आपला बाप आपल्या इतर सर्व भावांपेक्षा त्याच्यावर अधिक प्रीती करतो हे पाहून ते त्याचा द्वेष करू लागले व त्याच्याशी सलोख्याने भाषण करिनासे झाले.
यानंतर त्याचे भाऊ आपल्या बापाचे कळप चारायला शखेम येथे गेले. तेव्हा इस्राएल योसेफाला म्हणाला, "तुझे भाऊ शखेम येथे कळप चारीत आहेत. तर चल, मी तुला त्याच्याकडे पाठवतो."
योसेफ आपल्या भावाच्या मागे गेला व ते त्यांना दोथानात सापडले. त्यांनी त्याला दुरून पाहिले, तेव्हा तो त्यांच्याजवळ येऊन पोहचण्यापूर्वी, त्याला मारून टाकण्याचा त्यांनी कट केला. ते एकमेकांना म्हणाले, "पाहा, तो स्वप्नदर्शी येत आहे, तर आता चला, आपण त्याला ठार करून एका खड्डयात टाकून देऊ आणि मग सांगू कोणा हिंस्र पशूने त्याला खाऊन टाकले, मग पाहू त्याच्या स्वप्नाचे काय होत ते. " हे रऊबेनच्या कानी आले, तेव्हा त्याने त्यांच्या हातातून त्याला सोडवले; तो त्यांना म्हणला, "आपण त्याला जिवे मारू नये.रक्तपात करू नका; या रानातल्या खड्ड्यात त्याला टाका, पण त्याच्यावर हात टाकू नका." त्याच्या हातातून सोडवून त्याला त्याच्या बापाकडे परत पाठवून द्यावे म्हणून तो असे म्हणाला. योसेफ आपल्या भावापाशी पोहोचला, तेव्हा त्याच्या अंगात पायघोळ झगा होता तो त्यांनी काढून घेतला आणि त्याला धरून खड्ड्यात टाकून दिले. तो खड्डा कोरडा होता. त्यात पाणी नव्हते.
मग ते शिदोरी खायला बसले असता, त्यांनी वर नजर करून पाहिले तो इश्माएली लोकांचा एक काफिला उंटावर मसाला, ऊद व गंधरस लादून गिलादहून इजिप्तकडे जात आहे असे त्यांना दिसले. तेव्हा यहुदा आपल्या भावांना म्हणाला, आपण आपल्या भावाला ठार मारून त्याचा खून लपविला तर काय लाभ? चला, आपण त्यांना या इश्माएली लोकांना विकून टाकू; आपण त्याच्यावर हात टाकू नये; कारण तो आपला भाऊ आहे, आपल्या हाडामांसाचा आहे हे त्याच्या भावांना पसंत पडले. ते मिद्यानी व्यापारी जवळून चालले तेव्हा त्यांनी योसेफला त्या खड्ड्यातून ओढून बाहेर काढले आणि त्या इश्माएली लोकांस वीस रुपयांला विकून टाकले. ते योसेफला इजिप्त देशात घेऊन गेले.
हा प्रभूचा शब्द आहे
सर्व : देवाला धन्यवाद.
प्रतिसाद स्तोत्र १०५:१६-२१
प्रतिसाद : प्रभूची अद्भुत कृत्ये आठवा.
१) इजिप्त देशावर प्रभूने दुष्काळ आणला. त्यांच्या अन्नधान्याचा पुरवठा पार तोडून टाकला. त्याच्या अगोदर त्याने एक मनुष्य पुढे पाठवला. तो म्हणजे गुलाम म्हणून विकण्यात आलेला योसेफ!
२) त्यांनी त्याचे पाय साखळ्यांनी जखडले, गळ्याभोवती लोखंडी कडे अडकवले, पुढे योसेफने वर्तवलेले भविष्य खरे ठरले. प्रभूच्या वचनानुसार त्याचे म्हणणे बरोबर ठरले.
३) इजिप्तच्या राजाने माणसे पाठवून त्याला मुक्त केले. राष्ट्राच्या अधिपतीने त्याची सुटका केली. त्याने त्याला आपल्या राज्याचा सत्ताधीश आणि आपल्या सर्वस्वावर अधिकारी नेमले.
जयघोष
प्रभू म्हणतो, पुनरुत्थान व जीवन मीच आहे आणि जिवंत असलेला प्रत्येकजण जो माझ्यावर विश्वास ठेवतो तो कधीही मरणार नाही.
शुभवर्तमान मत्तय २१:३३-४३,४५-४६
वाचक : मत्तयलिखित शुभवर्तमानातून घेतलेले वाचन
येशूने मुख्य याजक आणि लोकांच्या वडीलजनांना म्हटले, "आणखी एक दाखला ऐकून घ्या. कोणी एक गृहस्थ होता. त्याने द्राक्षमळा लावला. त्याभोवती कुंपण घातले. त्यामध्ये द्राक्षरसासाठी कुंड खणले व माळा बांधला आणि तो माळ्यांना लावून देऊन आपण परदेशी गेला. नंतर फळांचा हंगाम आल्यावर त्याने आपले फळ घेण्याकरिता आपल्या दासांना माळ्यांकडे पाठवले. तेव्हा माळ्यांनी त्याच्या दासांना धरून कोणाला ठोक दिला, कोणाला जिवे मारले व कोणाला धोंडमार केला. त्याने फिरून पहिल्यापेक्षा अधिक असे दुसरे दास पाठवले. त्यांच्याशीही ते तसेच वागले. शेवटी माझ्या मुलाचा ते मान राखतील, असे म्हणून, त्याने आपल्या मुलाला त्याच्याकडे पाठवले. परंतु माळी मुलाला पाहून आपसात म्हणाले, हा वारस आहे; चला, आपण ह्याला ठार मारू व ह्याचे वतन घेऊ. तेव्हा त्यांनी त्याला धरून द्राक्षमळ्याबाहेर काढून ठार मारले. तर मग द्राक्षमळ्याचा धनी येईल तेव्हा तो त्या माळ्यांचे काय करील?" ते त्याला म्हणाला, "तो त्या दुष्टांचे हालहाल करून त्यांचा नाश करील आणि जे माळी हंगामी त्याला फळ देतील अशा दुसऱ्यांकडे तो द्राक्षमळा लावून देईल." येशू त्यांस म्हणाला, "जो दगड बांधणाऱ्यांनी नापसंत केला, तोच कोनशिला झाला;" हे परमेश्वराकडून झाले आणि ते आमच्या दृष्टीने आश्चर्यकारक आहे, असे शास्त्रात तुमच्या वाचण्यात कधी आले नाही काय? म्हणून मी तुम्हांला सांगतो, “देवाचे राज्य तुम्हांपासून काढून घेतले जाईल व जी प्रजा त्याचे फळ देईल तिला ते दिले जाईल." मुख्य याजक व परुशी त्याचे दाखले ऐकून, हा आम्हांविषयी बोलत आहे असे समजले. ते त्याला धरायला पाहात होते, परंतु त्यांना लोकसमुदायाची भीती वाटली; कारण ते त्याला संदेष्टा मानत होते.
प्रभूचे हे शुभवर्तमान...
सर्व : हे ख्रिस्त तुझी स्तुती असो.
चिंतन : माणसाचा द्वेष विकोपाला गेला की, तो रक्ताची नाती देखील कशी विसरतो याचे उत्तम उदाहरण योसेफाच्या कथेमधून पाहायला मिळते. कुठल्याही थराला जाऊन दुसऱ्यांचे हिरावून घेणे, लुबाडणे ही दुष्ट माणसांची प्रवृत्ती. येशू दाखल्याद्वारे अशाप्रकारच्या अपप्रवृत्तीच्या दांभिक शास्त्रीपरूश्यांची कान उघडणी करताना त्यांच्या पुढे होणाऱ्या दुर्दशेचे भाकित वर्तवितो आणि त्यांना गर्भित इशारा देतो. दुसऱ्यांचे वतन हिरावून घेतल्यामुळे आपले पतन होते. प्रभूच्या मळ्यातील आपण एक रोपटे आहोत. मोठ्या मायेने त्याने आपली लागवड केली. बाप्तिस्म्याच्या वेळी कृपेच्या झऱ्याने व सामर्थ्यशाली तैलांभ्यंगाने आपली मशागत केली. पवित्र आत्म्याच्या निगराणीखाली प्रायश्चित्त साक्रामेंताने आपली छाटणी करून संगोपन केले. अशासाठी की आपण भरपूर फळ द्यावे. परंतु हंगामाच्या वेळी आपण फळ दिले नाही तर आपल्याला देण्यात आलेली कृपा तो फळ देणाऱ्या झाडांना देईल.
प्रार्थना :हे प्रभू येशू, तुझ्या योजनेला योग्य तो प्रतिसाद देण्यास व परिवर्तनशील जीवन जगण्यास प्रेरणा दे, आमेन.
0 टिप्पण्या