सर्व : देवाला धन्यवाद.
प्रतिसाद स्तोत्र ५१:३-४,१८-२१
प्रतिसाद : मला यज्ञ नको तर प्रेम हवे.
१) देवा, तुझ्या प्रेमाखातर माझ्यावर दया कर तुझ्या महान दयेस अनुसरून माझ्या अपराधांचे कलंक पुसून टाक. मला धुऊन माझा दोष पूर्णपणे दूर कर. माझ्या पापापासून मला शुद्ध कर.
२) यज्ञ केल्याने तू प्रसन्न होत नाहीस, नाही तर तो मी केला असता. होमार्पणांची देखील तुला आवड नाही. देवा, तुला शरण आलेला हा आत्मा हाच माझा यज्ञ. भग्न व पश्चात्तापी अंत:करण तू झिडकारणार नाहीस.
३) तू प्रसन्न होऊन सियोन नगरावर कृपादृष्टी कर. येरुशलेमची तटबंदी उभार. मग यथायोग्य यज्ञ व विविध होमार्पणे यांनी तू प्रसन्न होशील. तुझ्या वेदीवर गोहे बळी दिले जातील.
जयघोष
आज तुम्ही आपली मने कठीण करू नका. तर प्रभूचे म्हणणे ऐका!
शुभवर्तमान लूक १८:९-१४
वाचक : लूकलिखित शुभवर्तमानातून घेतलेले वाचन
आपण धार्मिक आहो असे जे कित्येक स्वत:विषयी भरवंसा धरून इतर सर्वांना तुच्छ मानीत होते त्यांनाही येशूने एक दाखला सांगितला: "एक परुशी व एक जकातदार असे दोघेजण प्रार्थना करण्यास वर मांदिरात गेले. परुश्याने उभे राहून स्वत:शी अशी प्रार्थना केली, हे देवा, इतर माणसे लुबाडणारी, अधर्मी, व्यभिचारी आहेत, त्यांच्यासारखा किंवा ह्या जकातदारासारखाही मी नाही, म्हणून मी तुझे आभार मानतो. मी आठवड्यातून दोनदा उपास करतो; जे मला मिळते त्या सर्वांचा दशांश देतो. जकातदार तर उभा राहून वर स्वर्गाकडे दृष्टी लावण्यासदेखील न धजता आपला ऊर बडवीत म्हणाला, हे देवा, मज पाप्यावर दया कर ! मी तुम्हांला सांगतो दुसऱ्यापेक्षा हा नीतिमान ठरून खाली आपल्या घरी गेला; कारण जो कोणी आपणाला उंच करतो तो नमविला जाईल आणि जो कोणी आपणाला नमवतो तो उंच केला जाईल."
प्रभूचे हे शुभवर्तमान...
सर्व : हे ख्रिस्त तुझी स्तुती असो.
चिंतन : परमेश्वर जेव्हा आपल्या जीवनास स्पर्श करतो तेव्हा आपल्या आयुष्यात मांगल्याची पहाट उगवते. गतकालीन चुका, अपराध, सूडभावना इत्यादिंची जळमटे व किल्मिष क्षणार्धात गळून पडतात. तो परमेश्वरापुढे स्वतःला नमवितो. आज येशू अशा नम्र माणसाचा गौरव करून त्याला उंचावित आहे. माणूस परिपूर्ण नाही. आपण प्रत्येकजण पापी आहोत. तरीही इतरांप्रमाणे मी पापे करीत नाही. त्यांच्यापेक्षा मी अधिक पुण्यवान आहे अशी स्वतःबद्दल इतरांशी तुलना करू लागतो. तेव्हा प्रत्यक्षात मात्र तो पापांच्या खोल दलदलीत रुतलेला असतो ह्याचे त्याला भान राहत नाही. आपण परमेश्वरापुढे कधीच शेखी मिरवू नये. मान वर करून उंच स्वरात कधीच त्याच्यापुढे बोलू नये. आपण जे काही अर्पण सादर करतो ते सर्व देवाचेच आहे. आपले स्वतःचे असे या जगात काहीच नाही. म्हणून अत्यंत नम्रपणे परमेश्वरापुढे नतमस्तक होऊन शरणागती पत्करली तर ईश्वराचा आशीर्वाद व कृपा आपणांस नक्कीच मिळू शकतो. देवापुढे आपण खरोखर नीतिमान होऊन शांतीने घरी जाऊ.
प्रार्थना : हे प्रभू येशू, मज पाप्यावर दया कर, मला तुझ्या सत्पथाने चालण्यास प्रेरणा व कृपा दे, आमेन.
0 टिप्पण्या