पुनरुत्थान
तिसरा सप्तह मंगळवार
२० एप्रिल २०२१
"हे प्रभू येशू, माझ्या आत्म्याचा स्वीकार कर."
स्तेफन लोकांना, वडीलधाऱ्या माणसांना आणि शास्त्र्यांना म्हणाला, "अहो ताठ मानेच्या आणि हृदयांची आणि कानांची सुंता न झालेल्या लोकांनो, तुम्ही तर पवित्र आत्म्याला सर्वदा विरोध करता. जसे तुमचे पूर्वज तसेच तुम्हीही. ज्याचा पाठलाग तुमच्या पूर्वजांनी केला नाही असा संदेष्ट्यांमध्ये कोणी झाला का? ज्यांनी त्या नीतिमान पुरुषांच्या आगमनाविषयी पूर्वी सांगितले त्यांना त्यांनी जिवे मारले आणि आता त्याला धरून देणारे आणि जिवे मारणारे तुम्ही निघाला आहा. अशा तुम्हांला देवदूतांच्या योगे योजलेले नियमशास्त्र प्राप्त झाले होते, पण तुम्ही ते पाळले नाही."
त्याचे हे भाषण ऐकणाऱ्यांच्या अंत:करणाला इतके झोंबले की, ते त्याच्यावर दातओठ खाऊ लागले. परंतु पवित्र आत्म्याने पूर्ण होऊन त्याने आकाशाकडे निरखून पाहिले तेव्हा देवाचे तेज आणि देवाच्या उजवीकडे येशू उभा असलेला त्याच्या दृष्टीस पडला आणि त्याने म्हटले, “पाहा, आकाश उघडलेले आणि मनुष्याचा पुत्र देवाच्या उजवीकडे उभा असलेला मला दिसला आहे.” तेव्हा ते मोठ्याने ओरडून आणि कान बंद करून एकजुटीने त्याच्या अंगावर धावून गेले. मग ते त्याला शहराबाहेर घालवून दगडमार करू लागले. तेव्हा साक्षीदारांनी आपली वस्त्रे शौल नावाच्या एका तरूणाच्या पायांजवळ ठेवली. ते दगडमार करीत असता स्तेफन प्रभूचा धावा करीत म्हणाला, “हे प्रभू येशू, माझ्या आत्म्याचा स्वीकार कर." मग गुडघे टेकून तो मोठ्याने ओरडला, “हे प्रभू, हे पाप त्यांच्याकडे मोजू नको." असे बोलून तो कायमचा झोपी गेला. शौलला तर त्याचा वध मान्य होता.
हा प्रभूचा शब्द आहे
शुभवर्तमान योहान ६:३०-३५

0 टिप्पण्या