सामान्य काळातील
अठरावा सप्ताह
बुधवार
४ ऑगस्ट २०२१
सर्व धर्मगुरूंचा आश्रयदाता
संत जॉन मारी वियानीचा सण
-वर्तनसाक्षी (१७८६-१८५९)
“बाई, तुझा विश्वास मोठा आहे, तुझी इच्छा सफळ होवो"
संपूर्ण जगभरच्या ख्रिस्तसभेने गौरविलेला आणि प्रमुख धर्मगुरूंचा आश्रयदाता म्हणून सन्मानित करण्यात आलेला संत जॉन मारी वियानी हा अत्यंत प्रतिकूल परिस्थितीत आणि धर्मगुरूविरोधी वातावरणात जन्माला आला. त्यावेळी युरोपात फ्रेंच राज्यकर्त्यांनी आणि नेपोलियन बोनापार्ट ह्यांच्या कारवायांनी जनजीवन संपूर्णत: विस्कळित केलेले होते.
फ्रान्समधील अत्यंत धार्मिक मातापित्यांच्या पोटी जन्म घेतलेल्या जॉन मारी वियानीचे शिक्षण कसेबसे आटोपलेले होते. वयाच्या १३ व्या वर्षी एका शेतात पेंढ्याच्या गंजीआड लपवून त्याला प्रथम ख्रिस्तशरीर संस्कार देण्यात आलेला होता. प्राथमिक शिक्षण अर्धवट झालेले असल्यामुळे त्याला गुरु विद्यालयातील शिक्षण करताना बऱ्याचशा अडचणींना तोंड द्यावे लागले. केवळ त्याच्या आध्यात्मिक सल्लागारांच्या सूचनेवरून, त्याच्या वैयक्तिक प्रार्थना व श्रद्धेच्या बाबतीत त्याने गाठलेल्या उंचीमुळे इ. स. १८१५ साली त्याने दीर्घकाळ अपेक्षिलेले धर्मगुरूपद त्याला प्राप्त झाले.
तीन वर्षानंतर त्याला आर्स नावाच्या एका खेड्यात सहाय्यक धर्मगुरू म्हणून पाठविण्यात आले. त्यांची नेमणूक करताना व्हिकर जनरल म्हणाले, 'हे बघा फा. जॉन, त्या धर्मग्रामात देवाविषयी फारसा उत्साह आणि ओढ लोकांना वाटत नाही. तुम्ही नक्कीच त्यांच्यात देवा-धर्माविषयी आवड निर्माण कराल अशी माझी खात्री आहे.' व्हिकर जनरलनी सांगितल्याप्रमाणे आर्स खेड्यामध्ये राहणारे खेडूत आणि शेतकरी आध्यात्मिक व नैतिक दृष्ट्या खरोखरच मागासलेले होते. व्यसनाधीनता आणि ओंगळवाणे नाच-गाणे ह्यामुळे त्यांच्या जीवनात बऱ्याच अपप्रवृत्तींनी नुसता धुमाकूळ घातलेला होता.
फा. जॉन मारी वियानी दररोज शांतपणे आपल्या धर्मग्रामातील आजारी आणि गोरगरीब ह्यांना भेटी देऊ लागले. आपल्या धर्मग्रामातील लोकांचे नैतिक अधःपतन पाहून ते अस्वस्थ झाले. लोकांच्या परिवर्तनासाठी तासन्तास गुडघ्यांवर ते अतिपवित्र साक्रामेंतासमोर प्रार्थना करू लागले. त्यांच्या वतीने आपल्या शरीराला कष्ट देऊ लागले. सर्व प्रकारचा त्याग, प्रायश्चित्त आणि आत्मक्लेश ते करू लागले. आपल्या प्रवचनांमधून ते दैनंदिन जीवनात ख्रिस्ती धर्माचे पालन कसे करावे ते साध्या सोप्या भाषेत व अनेक उदाहरणांनी आपल्या भाविकांना पटवून देऊ लागले.
फा. जॉन ह्यांनी लोकांच्या आध्यात्मिक जडणघडणीसाठी अतिपवित्र साक्रामेंताची भक्ती करणाऱ्यांचा एक संघदेखील सुरू केला. परंतु ह्या सर्वांचा कळस म्हणजे कुमसाराच्या वेळी फा. जॉन ह्यांनी पश्चात्तापी भाविकांना केलेले मोलाचे मार्गदर्शन !
त्यांच्या मते, "जे पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने जीवन जगतात त्यांना परमेश्वर आपले मार्ग व शहाणपण प्रकट करीत असतो. त्यामुळेच बऱ्याच अडाणी लोकांना ज्ञानी व विचारवंतांपेक्षा चांगले जीवन जगताना आपण पाहतो."
हळूहळू आपल्या पश्चात्तापी भाविकांची अंत:करणे जाणण्याचे सामर्थ्य फा. जॉन ह्यांना प्राप्त झाले. एखाद्या व्यक्तीने कुमसारात कुठले जरी पाप लपवून ठेवले तरी फा. जॉन त्या भाविकाला त्या पापाची आठवण करून देत. भविष्याचा अचूक वेध घेण्याची क्षमतादेखील त्यांच्याठायी कार्यरत झालेली होती. पुढे तर रोगी लोकांना ते केवळ आपल्या एका स्पर्शाने बरे करीत असत.
आर्स गावाची नैतिक व आध्यात्मिक प्रगती झालीच; परंतु आता फा. जॉन ह्यांची कीर्ती ऐकून युरोपभरचे लोक तिथे येऊ लागले. त्यामुळे फ्रेंच सरकारनेलियॉन्स रेल्वे स्टेशनवर आर्ससाठी एक खास तिकीट खिडकी उघडली. पाच जादा बसेस सुरू केल्या.
फा. जॉन मारी वियानी दिवसाला १४ ते १८ तास कुमसारासाठी बसू लागले. उन्हाळ्यातील उकाडा आणि हिवाळ्यातील कडाक्याची थंडी फा. जॉन ह्यांना आपल्या भाविकांविषयीच्या तळमळीपासून परावृत्त करू शकली नाही. कधी कधी ते रात्री एक वाजेपर्यंत कुमसाराला बसत. तब्बल २० वर्षे जवळ जवळ २ दशलक्ष लोकांना त्यांनी प्रायश्चित्त संस्कार दिला असावा. त्यात कार्डिनल्स, बिशप्स, धर्मगुरू, व्रतस्थ, सामान्य जनता अशा जीवनातल्या सर्व स्तरातील लोकांचा समावेश होता. आजारी, वृद्ध, अपंग, निराधार ह्यांनादेखील ते मार्गदर्शन करीत. आरोग्यदान देत. हे त्यांचे प्रेषितकार्य त्यांना अधिक प्रभावीपणे करता यावे म्हणून बिशपांनी त्यांना धर्मगुरूंच्या वार्षिक (तपसाधनेपासून) रिट्रीटपासून खास सूट दिलेली होती.
उत्साह, कळकळ, तळमळ, नम्रता, सहनशीलता, गरिबीचे व्रत आणि उद्योगप्रियता अशा विविध गुणांनी संपन्न असलेल्या फा. जॉन ह्यांची शरीरयष्टी मात्र किरकोळ स्वरूपाची होती. ४० वर्षे केवळ उकडलेली बटाटी खाणे, सैतानी हल्ल्यांचा प्रतिकार करणे, बेसुमार जागरण करणे अशा अवस्थेत घालविल्यामुळे त्यांची प्रकृती आणखी खालावली.
त्यांच्या या सेवाकार्यामुळे ख्रिस्तसभेने त्यांच्या हयातीतच त्यांचा सन्मान केला. फ्रेंच सरकारने त्यांना 'ए नाईट ऑफ द लिजन ऑफ ऑनर' हा किताब देऊन गौरविले. फा जॉन ४ ऑगस्ट १८५९ साली स्वर्गवासी झाले आणि पोप पायस अकरावे ह्यांनी इ.स. १९२५ साली त्यांना संत म्हणून सन्मानित केले.
चिंतन : देवाला अर्पण केल्याशिवाय आपण ज्या गोष्टी करतो त्या पूर्णपणे व्यर्थ होतात. संत जॉन मारी वियानी
ख्रिस्तसभा आज धर्मगुरुंचा आश्रयदाता संत जॉन वियात्री ह्यांचा सन्मान करीत आहे. गरीबीचे व्रत घेऊन संत जॉन वियात्री ह्यांनी श्रद्धावंतांना खऱ्या ख्रिस्ती जीवनाची ओळख करून दिली. ह्या महान संताचा आदर्श आपल्या सर्वांना प्रेरणादायी ठरावा.
✝️
पहिले वाचन :गणना १३:१,२,२५-१४:१,२६-२९,३४-३५
वाचक :गणना या पुस्तकातून घेतलेले वाचन
"त्यांनी सुपीक जागेला नकार दिला."
परमेश्वर मोशेला म्हणाला, “मी इस्राएल लोकांना कनान देश देत आहे, ते हेरण्यासाठी माणसे पाठव. तो देश हेरून ते चाळीस दिवसांनी परत आले. ते हेर पारान रानातील कादेश येथे मोशे, अहरोन आणि इस्राएलची सर्व मंडळी ह्यांच्याकडे आले आणि त्यांनी त्यांना व सर्व मंडळीला सर्व हकीकत सांगितली आणि त्या देशाची फळे दाखवली. ते मोशेला म्हणाले की, “ज्या देशात तू आम्हांला पाठवले त्या देशात आम्ही गेलो; त्यात खरोखरच दुधामधाचे प्रवाह आहेत. तेथली ही फळे पाहा. त्या देशाचे रहिवासी मात्र बलवान आहेत आणि तेथील नगरे तटबंदीची असून फार मोठी आहेत; तेथे अनाकाचे वंशजही आम्ही पाहिले. नेगेब प्रांतात अमालेकी राहतात; डोंगराळ प्रदेशात हित्ती, यबूसी आणि अमोरी हे राहतात आणि समुद्रकिनाऱ्यावर आणि यार्देनतीरी कनानी लोकांची वस्ती आहे." तेव्हा मोशेच्या समोर लोकांना शांत करून कालेब म्हणाला, “आपण त्या देशावर आताच्या आता हिमत धरून चढाई करून जाऊ आणि तो घेऊ; कारण तो जिंकण्यास आपण पूर्णपणे समर्थ आहो." पण जे पुरुष त्याच्याबरोबर गेले होते ते म्हणाले, “त्या लोकांवर स्वारी करण्यास आपण मुळीच समर्थ नाही, कारण ते आपणाहून बलाढ्य आहेत." त्याचप्रमाणे जो देश हेरून ते आले होते त्याविषयी इस्राएल लोकांना त्यांनी अनिष्ट बातमी दिली; ते म्हणाले, " जो देश हेरण्यासाठी आम्ही गेलो होतो तो तेथील रहिवाशांना ग्रासून टाकणारा आहे; तेथे आम्ही पाहिलेले सर्व लोक मोठे धिप्पाड आहेत. तेथे नेफेलीम (म्हणजे नेफिली घराण्यातील अनाकाचे वंशज) आम्ही पाहिले; त्यांच्यापुढे आम्ही स्वतःच्या दृष्टीने टोळांसारखे दिसलो आणि त्यांनाही तसेच भासलो.
तेव्हा सर्व मंडळीने गळा काढून विलाप केला आणि ती रात्रभर रडली. परमेश्वर मोशे आणि अहरोन ह्यांना म्हणाला, “ही दुष्ट मंडळी कोठवर माझ्याविरुद्ध कुरकुर करीत राहणार ? हे जे इस्राएल लोक माझ्याविरुद्ध कुरकुर करीत आहेत, त्यांची कुरकुर माझ्या कानावर आली. म्हणून तू त्यांना सांग, परमेश्वर म्हणतो : “माझी शपथ, तुमचे म्हणणे माझ्या कानी आले आहे याप्रमाणेच मी तुमचे खरोखर करीन; तुमची प्रेते ह्या रानात पडतील आणि तुमच्यापैकी ज्यांची गणना झाली त्यांच्या पूर्ण संख्येतील वीस वर्षे आणि त्याहून अधिक वयाच्या ज्या लोकांनी माझ्याविरुद्ध कुरकुर केली आहे त्यापैकी कोणीही देश हेरावयाला जे चाळीस दिवस लागले त्यातील प्रत्येक दिवसाप्रमाणे एक वर्ष ह्या हिशेबाने चाळीस वर्षे तुम्ही आपल्या दुष्कर्माचा भार वाहाल आणि माझा विरोध तुम्हाला भोवेल.” मी परमेश्वर हे बोललो आहे. ही जी सर्व दुष्ट मंडळी माझ्याविरुद्ध जमली आहे तिचे मी असे खरोखर करीन. त्यांचा ह्या रानात विध्वंस होईल; ते तेथे मरून जातील.
हा प्रभूचा शब्द आहे.
सर्व : देवाला धन्यवाद.
प्रतिसाद स्तोत्र १०६:६-७,१३-१४,२१-२३
प्रतिसाद : हे परमेश्वरा, माझी आठवण कर.
१) आम्ही आमच्या पूर्वजांप्रमाणे पाप केले आहे;
आम्ही अन्याय केला आहे, आम्ही दुष्कृत्य केले आहे.
आमच्या पूर्वजांनी इजिप्त देशात असताना
तुझ्या अद्भुत कृत्यांकडे लक्ष दिले नाही.
२) तरी ते त्यांची कृत्ये लवकरच विसरले;
त्याच्या योजनेसंबंधाने त्यांनी धीर धरला नाही.
रानात त्यांची वासना अनावर झाली,
ओसाड प्रदेशात त्यांनी देवाची परीक्षा पाहिली.
३) ते आपल्या उद्धारक देवाला विसरले;
त्याने इजिप्त देशात महत्कृत्ये,
हामाच्या देशात अद्भुत कृत्ये,
तांबड्या समुद्राजवळ भयानक कृत्ये केली होती.
४) तेव्हा तो म्हणाला, ह्यांचा नायनाट केला पाहिजे;
पण त्याचा क्रोध शांत करावा आणि
त्याने त्यांचा नाश करू नये, म्हणून त्याचा
निवडलेला मोशे त्याला आडवा आला.
जयघोष
आलेलुया, आलेलुया !
हे देवा, तुझ्या पुत्राची वचने स्वीकारण्यासाठी आमचे अंतःकरण प्रफुल्लित कर.
आलेलुया!
शुभवर्तमान मत्तय १५:२१-२८
वाचक : मत्तयलिखित शुभवर्तमानातून घेतलेले वाचन
"बाई, तुझा विश्वास मोठा आहे. "
येशू तेथून निघून सोर आणि सिदोन ह्या भागात गेला आणि पाहा, त्या भागातील एक कनानी बाई येऊन मोठ्याने म्हणू लागली, “हे प्रभो, दावीद पुत्र, माझ्यावर दया करा; माझी मुलगी भुताने फारच जर्जर केली आहे.” तरी त्याने तिला एका शब्दानेही उत्तर दिले नाही. तेव्हा त्याच्या शिष्यांनी जवळ येऊन त्याला विनंती केली, “तिला पाठवून द्या, कारण ती आमच्या मागून ओरडत येत आहे.” त्याने उत्तर दिले, इस्राएलच्या घराण्यातील हरवलेल्या मेंढरांखेरीज इतर कोणाकडे मला पाठवलेले नाही." तेव्हा ती येऊन त्याच्या पाया पडून म्हणाली, “प्रभुजी, मला साहाय्य करा.” त्याने उत्तर दिले, “मुलांची भाकरी घेऊन ती घरच्या कुत्र्यांना घालणे हे ठीक नव्हे.” तिने म्हटले, “खरेच प्रभुजी, तरी घरची कुत्रीही आपल्या धन्याच्या मेजावरून पडलेले खरखटे खातात.” तेव्हा येशूने तिला उत्तर दिले, “बाई, तुझा विश्वास मोठा आहे, तुझी इच्छा सफळ होवो" आणि त्याच घटकेला तिची मुलगी बरी झाली.
प्रभूचे हे शुभवर्तमान
सर्व : हे ख्रिस्ता तुझी स्तुती असो.
चिंतन : आपण परमेश्वराकडे आपल्या विनंत्या सादर करतो. अनेकदा विनंती करूनही परमेश्वर आपल्या प्रार्थनेला उत्तर देत नाही असे आपणाला नेहमी वाटत असते. पण आपण आपली परमेश्वरावरील श्रद्धा ढळू दिली नाही तर काही दिवसांनी देव आपणास त्याचे फळ देतो. अगदी आपल्या अपेक्षेपेक्षाही जास्त देतो. शुभवर्तमानात कनानी स्त्रीने तेच केले. येशूने कुत्र्याची उपमा देऊन सुद्धा तिचा येशूवरील विश्वास तसूभरही कमी झाला नाही. धन्याच्या टेबलावरून पडलेला चुरा खाऊन कुत्री जगतात हे तिचे उत्तर ऐकून येशू थक्क झाला. तिचा विश्वास पाहून येशू तिच्या मुलीला बरे करतो. पहिल्या वाचनात आपण पाहतो परमेश्वराने आपल्या सामर्थ्याने इस्रायलीलोकांस कनान देशाच्या जवळ आणले, पण इस्रायली लोकांनी देवाच्या सामर्थ्यावर विश्वास न ठेवता देवा विरुद्ध कुरकुर केली व लढाई करण्यास घाबरले. इस्रायली लोक रानात ४० वर्षे भटकत राहिले. देवाला ज्यांनी विरोध केला त्यांचा देवाने त्या रानात विध्वंस केला. देवावर दाखवलेल्या अविश्वासाचे फळ वाईटच मिळाले. तुम्ही कशाची निवड करणार इस्रायली लोकांप्रमाणे विश्वासहीनतेची की कनानी स्त्री प्रमाणे विश्वासार्हतेची ?
प्रार्थना: हे प्रभो, सर्वदा स्वर्गीय गोष्टी मिळविण्यास प्रयत्नशील बनण्यास आम्हला कृपा दे, आमेन.
0 टिप्पण्या