सामान्यकाळातील पहिला सप्ताह
शनिवार दि. १५ जानेवारी २०२२
✝️
“माझ्यामागे ये, मी नीतिमानांना नव्हे तर पाप्यांना बोलवावयास आलो आहे.”
✝️
“माझ्यामागे ये, मी नीतिमानांना नव्हे तर पाप्यांना बोलवावयास आलो आहे.”
✝️
प्रथम मठवासी-संत पौल
- वर्तनसाक्षी (२२९-३४२)
क्रूरकर्म्याच्या काळातील छळवाद टाळण्यासाठी तो एका अरण्यात पळूनगेला. त्याच्या विश्वासाला देवानेही प्रतिसाद दिला. तो जिथे जाऊन राहिला तिथेत्याला समोरच एक नारळ दिसला. त्या नारळाचे पाणी तो प्याला, त्यातील खोबरे त्याने खाऊन टाकले आणि त्या नारळाच्या झावळ्यापासून स्वतःसाठी कटिवस्त्रे त्याने शिवली. जेव्हा नारळाच्या माडावरील नारळ संपले तेव्हा एक कबुतर त्याच्यासाठी दररोज पावाचा तुकडा घेऊन यायला लागले.पुढे डेशियसचा छळ संपुष्टात आल्यावर ह्या जगातील ऐहिक सुखाकडे परतण्याची त्याला अनावर इच्छा झाली. परंतु प्रार्थना आणि प्रायश्चित्त ह्याची चव काय असते आणि त्याचे फलित काय असते हे त्याने स्वानुभावाने पाहिलेले होते. म्हणूनच आपल्या जीवनाची उरलेली १० वर्षे प्रार्थना आणि मनन चिंतन तो त्या जंगलातच राहिला. पौल अशा विरक्तवस्थेत एका अरण्यात राहात आहे ही गोष्ट देवाने प्रथम फा. अँथनी द ग्रेट (सण १७ जानेवारी) ह्याला प्रकट केली. तीन दिवस हे धर्मगुरू आपल्या ह्या स्नेह्याचा शोध करीत होते. त्याचे असे झाले : तहानेने व्याकूळ झालेली एक लांडगीण पाण्यासाठी दगडाच्या कपारीतून इकडे तिकडे फिरत होती. अँथनीसुद्धा तहानलेला होता. तोही त्या लांडगीणीच्या मागे पाण्याच्या शोधार्थ निघाला. ह्याच शोधात त्याला साधू पुरुष पौल सापडला. जेव्हा अँथनी पौलसह राहात होता तेव्हा कबुतर पावाचे दोन-दोन तुकडे आणीत असे. एके रात्री त्यांनी एकत्र प्रार्थना केली आणि पहाटे पॉल अँथनीला म्हणाला, “मी आता लवकरच मरणार आहे. तुला संत अँथनेशिअस ह्याने दिलेल्या झग्यात मला मरण यावे अशी माझी इच्छा आहे.” अँथनीने ते शब्द ऐकले आणि त्याचा पाय जमीनीवर ठरेना. तो धावतपळत गेला आणि पौलला हवा असलेला तो झगा आणला.परंतु तोपर्यंत पौलचा आत्मा त्याचा निश्चल देह सोडून गेलेला होता. अँथनीला त्याचे शरीर जणू गुडघे टेकून प्रार्थना करीत असलेल्या सचेतन माणसाच्या शरीरासारखे भासले. दोन सिंहानी पौलसाठी खाच खणली. तो वयाच्या ११३ व्या वर्षी मरण पावला. त्याला विणकाम करणान्याचा आश्रयदाता म्हणून गौरविले आहे..
यहुदी समाजात त्यावेळी जकातदारांविषयी चांगले मत नव्हते. लुबाडणारा व पापी समजल्या जाणाऱ्या लेवी जकातदाराला प्रभू येशूने पाचारण केले. प्रथमतः लेवी गोंधळला असेल मात्र येशूच्या कृपेचे साहाय्य मिळताच त्याने येशूला बोलावून मित्रांसोबत मेजवानी दिली. देवाचे पाचारण कोणाही माणसाला होऊ शकते, कारण देवाच्या योजना माणसांच्या योजनेपेक्षा निराळ्या असतात. देव त्याच्या देवराज्याची सुवार्ता पसरविण्यासाठी माणसांचा वापर त्याच्या इच्छेप्रमाणे करीत असतो. आज तोच प्रभू येशू आपल्या प्रत्येकाला बोलावित आहे. आपले जीवन कितीही प्रकारच्या पापांनी कलंकित असले तरी प्रभू करुणायुक्त नजरेने आपल्याकडे पाहत असतो. प्रभू येशू आपल्याला पूर्ण ओळखतो, आज तोच प्रभू येशू आपल्या प्रत्येकाला पाचारण करीत आहे. आपले जीवन कितीही कलंकित असले व समाजाने धिक्कारलेले असले तरीही प्रभू येशू आपल्याकडे करुणायुक्त नजरेने पाहत आहे. प्रभू येशू आपल्याला पूर्ण ओळखतो. आपल्या जीवनात तो अमुलाग्र परिवर्तन घडवू इच्छितो. आपण त्याला प्रतिसाद देऊया.
✝️
पहिले वाचन १ शमुवेल ९:१-४,१७-१९,१०:१
वाचक :शमुवेलच्या पहिल्या पुस्तकातून घेतलेले वाचन
“परमेश्वर शमुवेलाला म्हणाला, ज्या पुरुषाविषयी मी तुला सांगितले होते तो हा शौल माझ्या लोकांवर सत्ता चालवील.'
एक बन्यामिनी मनुष्य होता, त्याचे नाव कीश असे होते. तो मोठा धनवान मनुष्य होता. तो अबिएलचा पुत्र होता, त्याच्या आजोबांचे नाव सरोर होते. त्याच्या पणजोबांचे नाव बखोरथ होते आणि त्याच्या खापरपणजोबांचे नाव अफिया असे होते. हा बन्यामिनी मनुष्याचा पुत्र असून मोठा पराक्रमी पुरुष होता. त्याचा शौल नामक एक मुलगा होता, तो तरुण आणि देखणा होता. इस्राएल लोकांत त्याच्याइतका देखणा कोणी नव्हता. तो एवढा उंच होता की, सर्व लोक त्याच्या केवळ खांद्याला लागत.
एकदा शौलचा बाप कीश याची गाढवे हरवली. तेव्हा कीश आपला पुत्र शौल यास म्हणाला, "आपल्या बरोबर एक गडी घेऊन जा आणि गाढवांचा शोध लाव." त्याने एफ्राइमचा डोंगरी प्रदेश आणि शलिशा प्रांत पायांखाली घातला तरी ती त्याला सापडली नाहीत. मग ते शालिम प्रांतात गेले तेथेही ती नव्हती. नंतर ते बन्यामिन्यांच्या प्रांतात गेले तेथेही त्यांचा पत्ता लागला नाही.शौल शमुवेलच्या दृष्टीस पडला तेव्हा परमेश्वर त्याला म्हणाला, "ज्या पुरुषाविषयी मी तुला सांगितले होते तो हा ! हाच माझ्या लोकांवर सत्ता चालवील." मग शौल वेशीजवळ शमुवेलकडे जाऊन म्हणाला, “द्रष्ट्याचे घर कोठे आहे ते मला सांग." शमुवेल शौलला म्हणाला, “द्रष्टा मीच आहे, माझ्यापुढे उच्च स्थानी चल. आज तू माझ्याबरोबर भोजन करावे, आणि सकाळी तुझी रवानगी करतेवेळी तुझ्या मनात जे काही आहे त्याविषयी मी तुला सांगेन."
मग शमुवेलने तेलाची कुपी घेऊन शौलच्या मस्तकावर ओतली आणि त्याचे चुबंन घेऊन म्हटले, त्याच्या वतनाचा अधिपती व्हावे म्हणूनच “परमेश्वराने तुला हा अभिषेक केला आहे. तू परमेश्वराच्या प्रजाजनांवर राज्य करशील आणि त्यांच्या भोवतालच्या शत्रूंच्या हातातून तू त्यांची मुक्तता करशील."
हा प्रभूचा शब्द आहे.
सर्व : देवाला धन्यवाद.
प्रतिसाद स्तोत्र २१:२-७
प्रतिसाद : हे परमेश्वरा, तुझ्या सामर्थ्यामुळे राजा हर्ष करतो.
१) हे परमेश्वरा, तुझ्या सामर्थ्यामुळे राजा हर्ष करतो;
तू सिद्ध केलेल्या तारणामुळे त्याला केवढा उल्हास होतो !
त्याच्या तोंडचे मागणे तू अमान्य केले नाही.
त्याचा मनोरथ तू पूर्ण केला आहे,
२) कल्याणदायी वरदाने घेऊन तू त्याला सामोरा येतोस,
तू त्याच्या मस्तकी शुद्ध सुवर्णाचा मुकूट घालतोस.
त्याने तुझ्याजवळ जीवन मागितले,
तू त्याला युगानुयुगाचे दीर्घ आयुष्य दिले.
३) तू सिद्ध केलेल्या तारणाने त्याचा मोठा गौरव होतो.
तू त्याला प्रताप आणि महिमा ह्यांनी भूषित करतोस,
तू त्याला सर्वकाळ आशीर्वाद दिला आहेस
तू त्याला आपल्या सान्निध्याने अत्यानंदित केले आहेस.
जयघोष
आलेलुया, आलेलुया !
तुझे वचन माझ्या पावलांकरिता दिव्यासारखे आणि माझ्या मार्गावर प्रकाशासारखे आहे.
आलेलुया!
शुभवर्तमान मार्क २:१३-१७
वाचक : मार्कलिखित शुभवर्तमानातून घेतलेले वाचन
“मी नीतिमानांस नव्हे तर पापी जनांस बोलवावयास आलो आहे."
येशू तेथून निघून समुद्रकिनाऱ्यावर गेला आणि सगळा लोकसमुदाय त्याच्याजवळ आला, तेव्हा त्याने त्यांना शिक्षण दिले. तेथून जात असताना त्याला अल्फीचा मुलगा लेवी जकातीच्या नाक्यावर बसलेला दिसला तेव्हा त्याने त्यालाम्हटले, “माझ्यामागे ये," तेव्हा तो उठून त्याच्यामागे गेला.
नंतर तो त्याच्या घरी जेवावयास बसला. तेथे बरेच जकातदार आणि पापी लोकही येशू आणि त्याचे शिष्य ह्यांच्या पंक्तीत बसले. तेव्हा त्याला जकातदार आणि पापी लोक ह्यांच्याबरोबर जेवताना पाहून परुश्यांतील शास्त्री ह्यांनी त्याच्या शिष्यांना म्हटले, “हा जकातदार आणि पापी लोक ह्यांच्याबरोबर का जेवतो?" हे ऐकून येशू त्यांना म्हणाला, “निरोग्यांना वैद्याची गरज नसते, तर रोग्यांना असते; मी नीतिमानांना नव्हे तर पाप्यांना बोलवावयास आलो आहे.”
प्रभूचे हे शुभवर्तमान
सर्व : हे ख्रिस्ता तुझी स्तुती असो.
चिंतन: वाईट संगतीमुळे माणसे बिघडतात हे जेवढे खरे आहे तेवढेच चांगल्या माणसांच्या सहवासामुळे बिघडलेली माणसे चांगल्या मार्गावर येतात हेही तेवढेच खरे आहे. संत मार्कच्या (८:१४) आणि संत मत्तयाच्या (१६:६) शुभवर्तमानात येशू परूशांच्या आणि हेरोदाच्या खमीराविषयी सावध राहायला सांगतो तेव्हा येशू आपल्याला वाईट संगतीपासून दूर राहाण्याचा कडक इशारा देतो. पण ज्यांना लोक पापी समजतात त्यांच्या पंक्तीला बसून आजच्या शुभवर्तमानात येशू तेवढ्याच आस्थेने आपल्याला संदेश देतो की, पापी माणसंसुद्धा देवाची मुले आहेत, ती माणसेही देवाला हवी आहेत, त्यांना देवाजवळ आणणे हे माझे मिशन आहे आणि देवावर प्रेम करणाऱ्या सर्वांचेच मिशन आहे. म्हणून आपण सुद्धा होता येईल तसे आपले पावित्र्य अबाधित ठेवून व आपल्या जीवनाला वाईटाची झळ लागणार नाही ह्याची खबरदारी घेऊन वाईट मार्गाला जाणाऱ्या माणसांना चांगल्या मार्गावर आणण्यासाठी प्रयत्नशील असावे, त्यांच्यासाठी प्रार्थना करावी, त्यांना मार्गदर्शन करावे आणि सर्वप्रथम आपल्या चांगल्या जीवनाचा आदर्श अत्यंत विनयशीलतेने त्यांच्या समोर ठेवावा.
प्रार्थना : हे प्रभू येशू, तुझ्या हाकेला प्रतिसाद देऊन तुझ्या सुवार्ता कार्यात सहभागी होण्यास मला प्रेरणा व धैर्य दे, आमेन.
सिनडसाठी प्रार्थना
हे पवित्र आत्म्या, तुझ्या नावाने एकत्र येऊन
आम्ही तुझ्यासमोर उभे राहतो.
तू आमचा एकमेव मार्गदर्शक आहेस,
आमच्या हृदयात तू वस्ती कर;
आम्ही पुढे कसे जावे याबद्दल आम्हांला मार्गदर्शन कर
आणि त्या मार्गाशी आम्हांला एकनिष्ठ ठेव.
आम्ही दुर्बळ आणि पापी आहोत;
अस्थिरतेपासून आम्हाला दूर ठेव;
अज्ञानाने आमचा मार्ग भ्रष्ट होऊ देऊ नकोस,
पक्षपाताचा आमच्या कृतीवर प्रभाव पडू देऊ नकोस.
हे पवित्र आत्म्या,
तुझ्यामध्ये आम्हाला आमचे ऐक्य पाहू देः
म्हणजे आम्ही शाश्वत जीवनाकडे एकत्र वाटचाल करू
आणि सत्याच्या व योग्यतेच्या मार्गापासूनआम्ही भरकटणार नाही.
पिता आणि पुत्र ह्यांच्या ऐक्यात
तू सर्वत्र आणि सर्वकाळ कार्य करतोस
त्या तुझ्याकडे हे सर्व आम्ही मागतो, आमेन !
✝️
0 टिप्पण्या