सामान्यकाळातील १५वा सप्ताह
सोमवार १७ जुलै २०२३
जो तुम्हांला स्वीकारतो, तो मला स्वीकारतो आणि जो मला स्वीकारतो तो ज्याने मला पाठवले त्याला स्वीकारतो
संत आलेक्सियस
वर्तनसाक्षी (५ वे शतक)
बालपणीच त्याला गोरगरिबांची आणि दुर्दैवी / अभागी लोकांची सेवा करण्याची विलक्षण ओढ लागलेली होती. ज्यांना आपण मदत करतो तेच खऱ्या अर्थाने आपले हितचिंतक असतात, ही गोष्ट त्याच्या मनावर बिंबविण्यात आलेली होती. त्यामुळे या जगातील कोणत्याही गोष्टींमध्ये आपले मन गुंतून जाऊ नये म्हणून आलेक्सियस खूप दक्षता घेत असे. शेवटी त्याचे पर्यवसान या जगाचा पूर्णत: त्याग करण्यामध्ये झाले.
आपल्या लग्नाच्या रात्री देवाच्या प्रेरणेने त्याने गुपचूपपणे रोम शहर सोडले. व एडेसाच्या दिशेने प्रयाण केले. आपल्याकडे असलेल्या सर्व गोष्टी त्याने गोरगरिबांना वाटून टाकल्या व पवित्र मरियेच्या चर्चसमोर भिक्षा मागून त्यावर तो गुजराण करण्यात धन्यता मानू लागला. अशी तब्बल १७ वर्षे त्याने घालविली.
एके दिवशी असाच भिक्षा मागण्यासाठी उभा असताना त्याला स्वर्गीय तेज पांघरलेली एक स्त्री दिसली. तिने त्याला 'देवाचा माणूस' ह्या शब्दांत हाक मारली. ती हाक इतकी मोठ्या आवाजातील होती की, आजूबाजूला लोकांनी देखील ती ऐकली आणि त्यावेळी त्यांना आलेक्सिअस ह्यांच्या पावित्र्याविषयी समजले. त्यामुळे सर्व लोकांनी त्याच्याभोवती गराडा घातला. त्यांनी त्याचा मानसन्मान करण्याचा प्रयत्न केला. परंतु त्यापूर्वीच तो जमावातून हळूच निसटला आणि आपल्या घरी गेला.
त्याच्या वडिलांनी त्याला मुळीच ओळखले नाही. एखाद्या भणंग भिकाऱ्याप्रमाणे आपल्या घरातील एका कोपऱ्यात त्याला जागा दिली आणि घरकाम करायला लावले.
पुन्हा १७ वर्षे तो एखाद्या अपरिचिताप्रमाणे आपल्या घरात राहिला. त्याच्याच दास-दासींनी त्याला वेड्यासारखे वागविले. पुढे त्याचे लग्न झाल्यावर त्याच्या पालकांनी आणि पत्नीने त्याला अतिशय घृणास्पद वागणूक दिली. शेवटी मृत्यूशय्येवर असताना त्याने लिहिलेल्या स्वत:च्या अक्षरातील एका पत्रामुळे तो कोण होता ते त्याच्या घरातील लोकांना समजले परंतु तोपर्यंत त्याचा देह निष्प्राण झाला होता. त्याच्या मृत्यूनंतर झालेल्या चमत्कारांमुळे आणि विविध लोकांना झालेल्या साक्षात्कारांमुळे त्याचे चरित्र जगापुढे आले.
✝️
पहिले वाचन : निर्गम १:८-१४,२२
वाचक : निर्गम या पुस्तकातून घेतलेले वाचन
"चला, आपण त्यांच्याशी धूर्तपणाने वागू या, नाहीतर ते संख्येने फार वाढतील. "
पुढे योसेफची ज्याला माहिती नव्हती असा एक नवीन राजा इजिप्त देशावर आला. तो आपल्या लोकांना म्हणाला, "पाहा, या इस्राएल वंशाचे लोक आपल्यापेक्षा संख्येने आणि बलाने अधिक झाले आहेत. तर चला, आपण त्यांच्याशी धूर्तपणाने वागू या, नाहीतर ते संख्येने फार वाढतील आणि एखादा युद्धाचा प्रसंग आला म्हणजे ते आपल्या शत्रूंना सामील होऊन आपल्याशी कदाचित लढतील आणि या देशातून निघून जातील.” त्यांनी त्यांच्यावर कामाचा बोजा लावून त्याला जेरीस आणावे, या हेतूने त्यांच्यापासून बिगार काम करून घेणारे मुकादम नेमले. तेव्हा त्यांनी फारोसाठी पिथोम आणि रामसेस ही कोठारांची नगरे बांधली. पण जो जो त्यांनी त्याना जाचले तो तो ते वाढून बहुगुणित झाले आणि त्यांचा चोहोकडून विस्तार झाला. त्यास इस्राएल वंशजांचा तिटकारा वाटू लागला. म्हणून इजिप्तचे लोक इस्राएल वंशजांपासून सक्तीने काम घेऊ लागले; त्यांना मातीचा गारा आणि विटा करायला लावीत आणि त्यांना शेतात हरतऱ्हेची कामे करायला लावीत; असल्या बिकट कामाने त्यांना जीव नकोसा झाला, कारण ही सर्व लोकांना आज्ञा केली की, “जन्मेल तो प्रत्येक मुलगा नदीत टाका आणि प्रत्येक मुलगी जिवंत ठेवा."
हा प्रभूचा शब्द आहे
सर्व : देवाला धन्यवाद.
First Reading : Exodus 1:8-14, 22
At that time: There arose a new king over Egypt, who did not know Joseph. And he said to his people, "Behold, the people of Israel are too many and too mighty for us. Come, let us deal shrewdly with them, lest they multiply and, if, war breaks out they join our enemies and fight against us and escape from the land. Therefore they set taskmasters over them to afflict them with heavy burdens. They built for Pharaoh store-cities Pithom and Raamses. But the more they were oppressed, the more they multiplied and the more they spread abroad. And the Egyptians were in dread of the people of Israel. So they ruthlessly made the people of Israel work as slaves and made their lives bitter with hard service, in mortar and brick, and in all kinds of work in the field. In all their work they ruthlessly made them work as slaves. Then Pharaoh commanded all his people, "Every son that is born to the Hebrews you, shall cast into the Nile, but you shall let every daughter live
This is the word of God
Thanks be to God
प्रतिसाद स्तोत्र :१२४:१-८
प्रतिसाद : परमेश्वराचे नाम हाच आमचा आसरा आहे.
१) आता इस्रायलने म्हणावे की,
“जर परमेश्वर आमच्या पक्षाचा नसता,"
"लोक आमच्यावर उठले तेव्हा
जर परमेश्वर आमच्या पक्षाचा नसता,
तर त्यांचा क्रोध आमच्यावर भडकला असता."
२) जलांनी आम्हाला बुडवले असते,
त्यांचा लोंढा आमच्या गळ्याशी आला असता,
खवळलेले लोंढे आमच्या गळ्याशी आले असते.
परमेश्वराचा धन्यवाद होवो;
त्याने आम्हाला त्यांच्या दाढात भक्ष्य म्हणून पडू दिले नाही.
३) आमचा जीव पक्ष्याप्रमाणे पारध्याच्या
पाशातून मुक्त झाला आहे.
पाश तुटून आम्ही मुक्त झालो आहो.
आकाश आणि पृथ्वी ह्यांचा निर्माण कर्ता
जो परमेश्वर त्याच्या नावामुळे आम्हांला सहाय्य मिळते.
Psalm 124:1-3, 4-6, 7-8
Our help is in the name of the Lord.
"If the Lord had not been on our side," let Israel say-
If the Lord had not been on our side when people rose against us,
then would they have swallowed us alive when their anger was kindled. R
Then would the waters have engulfed us, the torrent gone over us; over our head would have swept the raging waters." Blest be the Lord who did not give us a prey to their teeth. R
Our life, like a bird, has escaped from the snare of the fowler. Indeed, the snare has been broken, and we have escaped. Our help is in the name of the Lord, who made heaven and earth. R
जयघोष
आलेलुया, आलेलुया!
हे परमेश्वरा, तू माझे नेत्र उघड,
म्हणजे तुझ्या नियमशास्त्रातील
अद्भुत गोष्टी माझ्या दृष्टीस पडतील.
आलेलुया!
Acclamation:
Blessed are those who are persecuted for righteousness' sake, for theirs is the kingdom of heaven.
शुभवर्तमान मत्तय १०:३४-११:१
वाचक : मत्तय लिखित पवित्र शुभवर्तमानातून घेतलेले वाचन
"मी शांतता आणण्यास आलो नाही तर तरवार चालवण्यास आलो आहे. "
येशूने आपल्या प्रेषितांना म्हटले, "मी पृथ्वीवर शांतता आणायला आलो आहे असे समजू नका; मी शांतता आणावयास नव्हे तर तरवार चालवायला आलो आहे. कारण मुलगा आणि बाप, मुलगी आणि आई, सून आणि सासू ह्यांच्यात फूट पाडायला मी आलो आहे आणि मनुष्यांच्या घरचेच लोक त्याचे वैरी होतील. जो माझ्यापेक्षा आपल्या बापावर आणि आईवर अधिक प्रेम करतो तो मला योग्य नाही; जो माझ्यापेक्षा आपल्या मुलावर किंवा मुलीवर अधिक प्रेम करतो तो मला योग्य नाही आणि जो आपला क्रूस उचलून घेऊन माझ्यामागे येत नाही तो मला योग्य नाही; ज्याने आपला जीव राखला तो त्याला गमावील आणि ज्याने माझ्याकरिता आपला जीव गमावला तो त्याला राखील."जो तुम्हांला स्वीकारतो, तो मला स्वीकारतो आणि जो मला स्वीकारतो तो ज्याने मला पाठवले त्याला स्वीकारतो. संदेष्ट्याला संदेष्टा म्हणून जो स्वीकारतो त्याला संदेष्ट्याचे प्रतिफळ मिळेल आणि नीतिमानाला नीतिमान म्हणून स्वीकारतो त्याला नीतिमानाचे प्रतिफळ मिळेल आणि ह्या लहानातील एकाला शिष्य म्हणून जो कोणी केवळ गार पाण्याचा एक प्याला पाजतो तो आपल्या प्रतिफळाला मुकणारच नाही असे मी तुम्हांला खचित सांगतो.” येशूने आपल्या बारा शिष्यांना आज्ञा सांगण्याचे समाप्त केल्यावर तो तेथून त्याच्या नगरात शिकवायला आणि उपदेश करायला गेला.
प्रभूचे हे शुभवर्तमान
सर्व : हे ख्रिस्ता तुझी स्तुती असो.
Gospel Reading :Matthew 10:34-11:1
At that time: Jesus said to his disciples, "Do not think that I have come to bring peace to the earth. I have not come to bring peace, but a sword. For I have come to set a man against his father, and a daughter against her mother, and a daughter-in-law against her mother-in- law. And a person's enemies will be those of his own household. Whoever loves father or mother more than me is not worthy of me, and whoever loves son or daughter more than me is not worthy of me. And whoever does not take his cross and follow me is not worthy of me. Whoever finds his life will lose it, and whoever loses his life for my sake will find it. Whoever receives you receives me, and whoever receives me receives him who sent me. The one who receives prophet because he is a prophet will receive a prophet's reward, and the one who receives a righteous person because he is a righteous person will receive a righteous person's reward. And whoever gives one of these little ones even a cup of cold water because he is a disciple, truly, say to you, he will by no means lose his reward". When Jesus had finished instructing his twelve disciples, he went on from there to and preach in their cities.
This is the Gospel of the Lord
Praise the Lord Jesus Christ .
चिंतन:आजच्या शुभवर्तमानात येशू शिष्यत्वाचा आशय विशद करतो. येशूचा कट्टर शिष्य सर्व पारिवारीक बंधनाच्या पलीकडे जाऊन सर्वस्व परित्यागाचे जिवंत उदाहरण बनतो. प्राचीन यहुदी संस्कृती नुसार पारिवारीक संबंधाला खूप महत्व असायचे आणि उपरोक्त पार्श्वभूमीच्या दृष्टीकोणातून जर आपण विचार केला तर येशूची शिकवण शिष्यांसाठी खूप आवाहनात्मक आहे. पुढे जाऊन येशू स्पष्ट करतो की, शिष्यत्वाचा पर्यायी शब्द वधस्तंभ. वधस्तंभाला स्वीकारल्याशिवाय येशूचे शिष्य बनणे अशक्य आहे. यहुदी लोकांसाठी वधस्तंभ लज्जा व वेदनेचा प्रतीक होता. शिष्यांसाठी हि शिकवण धक्कादायक आहे पण येशूची शिकवण स्पष्ट व अपरिवर्तनीय आहे. वधस्तंभ म्हणजे शिष्यत्व आणि शिष्यत्व म्हणजे वधस्तंभ. पुढे जाऊन येशूचे शिष्य सुद्धा येशूप्रमाणे स्वतःचे प्राण अर्पण करतील. अखंड जगापुढे शिष्यत्वेचे उदात्त अभिव्यक्ती बनतील. कदाचित शिष्यांप्रमाणे रक्तसाक्षी बनण्याचे सौभाग्य आपल्याला मिळणार नाही परंतु आपल्या वेदनेचा, दुःखाचा, क्लेशाचा व कष्टाचा क्रूस आपण येशूच्या कुसाशी एकरूप करू शकतो आणि विश्वासू शिष्य म्हणून त्याचे अनुकरण करू शकतो. मूळ पापाचा परिणाम असलेल्या दुःख, यातनेला आता नवा अर्थ प्राप्त होतो. दुःख म्हणजे ख्रिस्ताच्या तारणकार्यात सहभाग घेणे होय. (CCC (१५२१)
प्रार्थना : हे, प्रभू येशू, श्रद्धेने, धैर्याने आणि प्रामाणिकपणे सर्वस्वी तुला अनुसरण्यास व तुझी सुवार्ता पसरविण्यास आम्हाला प्रेरणा दे, आमेन.
सिनडसाठी प्रार्थना
हे पवित्र आत्म्या, तुझ्या नावाने एकत्र येऊन
आम्ही तुझ्यासमोर उभे राहतो.
तू आमचा एकमेव मार्गदर्शक आहेस,
आमच्या हृदयात तू वस्ती कर;
आम्ही पुढे कसे जावे याबद्दल आम्हांला मार्गदर्शन कर
आणि त्या मार्गाशी आम्हांला एकनिष्ठ ठेव.
आम्ही दुर्बळ आणि पापी आहोत;
अस्थिरतेपासून आम्हाला दूर ठेव;
अज्ञानाने आमचा मार्ग भ्रष्ट होऊ देऊ नकोस,
पक्षपाताचा आमच्या कृतीवर प्रभाव पडू देऊ नकोस.
हे पवित्र आत्म्या,
तुझ्यामध्ये आम्हाला आमचे ऐक्य पाहू देः
म्हणजे आम्ही शाश्वत जीवनाकडे एकत्र वाटचाल करू
आणि सत्याच्या व योग्यतेच्या मार्गापासूनआम्ही भरकटणार नाही.
पिता आणि पुत्र ह्यांच्या ऐक्यात
तू सर्वत्र आणि सर्वकाळ कार्य करतोस
त्या तुझ्याकडे हे सर्व आम्ही मागतो, आमेन !
✝️
0 टिप्पण्या