Marathi Bible Reading | First Sunday of Lent | 22nd February 2026

उपवासकाळातील पहिला रविवार 

 दि.२२ फेब्रुवारी  २०२६

✝️ 

“परमेश्वर तुझा देव याला नमन कर व केवळ त्याचीच उपासना कर.”

The Lord thy God shalt thou adore, and him only shalt thou serve

सैतानाकडून येशूची परीक्षा व्हावी म्हणून आत्म्याने त्याला अरण्यात नेले.

चाळीस दिवस उपास करुन क्षीण झालेल्या येशूला सैतान मोहात पाडण्याचा प्रयत्न करतो. देवपित्याची आज्ञा प्रमाण मानून व संपूर्ण देवपित्यावर भिस्त ठेवून येशू सैतानाचे वार परतवून लावतो. 

शुभवर्तमानात तीन  प्रकारचे मोह आहेत. 

पहिला मोह म्हणजे आध्यात्मिक शक्तिचा वापर करुन शारीरिक भूक भागविण्यासाठी दगडाची भाकर बनविण्यासाठी होतो. 

 दुसरा मोह आपल्याला प्राप्त देवाच्या कृपाशक्तीद्वारे जगावेगळे साहस करण्यासाठी प्रभूला सांगण्यात येते की मंदिराच्या शिरोभागातून त्याने उडी  टाकावी म्हणजे देव त्याला वाचविल, परंतु देवाची परीक्षा पाहणे गैर आहे. जीवनात अद्भूत कृत्ये घडतच असतात. देवाला सर्वकाही शक्य आहे. 

तिसरा मोह देवालाच नाकारण्याचा आहे, मात्र प्रभू येशू देवाचेच सार्वभौमत्व स्वीकारुन सैतानाला शह  देतो. 

आपल्याही जीवनात अशा अनेक  मोह येत असतात. सैतान आपली  परीक्षा पाहण्यासाठी टपून बसलेला असतो. अशा प्रसंगी आपण संपूर्णपणे परमेश्वरावर विश्वास ठेवावा. परमेश्वरासमोर नतमस्तक बनून येशूच्या नावाने  सैतानाला घालवून लावावे. त्यासाठी आपण आज प्रार्थना करु या. 

✝️

पहिले वाचन उत्पत्ती   २:७-९,३: १-७

वाचक : उत्पत्ती या पुस्तकातून  घेतलेले वाचन 

"आमच्या पहिल्या आईवडिलांची उत्पत्ती आणि पाप. "

परमेश्वर देवाने जमिनीतील मातीचा मनुष्य घडवला व त्याच्या नाकपुड्यात प्राणवायू फुंकला, तेव्हा मनुष्य जीवधारी प्राणी झाला. परमेश्वर देवाने पूर्वेस एदेनात बाग लावली आणि त्यामध्ये आपण घडवलेला मनुष्य ठेवला. परमेश्वर देवाने दिसण्यात सुंदर व स्वादिष्ट फळे देणारी अशी सर्व जातीची झाडे, बागेच्या मध्यभागी जीवनवृक्ष आणि बऱ्यावाइटाचे ज्ञान करून देणारा वृक्ष ही जमिनीतून उगवविली.

परमेश्वर देवाने उत्पन्न केलेल्या सर्व वनचरांमध्ये सर्प फार धूर्त होता. तो स्त्रीला म्हणाला, “तुम्ही बागेतल्या कोणत्याही झाडाचे फळ खाऊ नये, असे देवाने तुम्हांला सांगितले हे खरे काय?" स्त्रीने सर्पाला म्हटले, "बागेतल्या झाडांचे फळे खाण्याची आम्हांला मोकळीक आहे. पण बागेच्या मध्यभागी असलेल्या झाडाच्या फळाविषयी देवाने सांगितले आहे की, ते खाऊ नका. त्याला स्पर्शही करू नका. कराल तर मराल." सर्प स्त्रीला म्हणाला, "तुम्ही खरोखर मरणार नाही, देवाला हे ठाऊक आहे की, तुम्ही त्या झाडाचे फळ खाल त्याच दिवशी तुमचे डोळे उघडतील आणि तुम्हांला बरेवाईट कळू लागून तुम्ही देवासमान व्हाल." त्या झाडाचे फळ खाण्यास चांगले दिसण्यात मनोहर आणि शहाणपणाच्या प्राप्तीस इष्ट आहे असे स्त्रीला दिसून आले. तेव्हा तिने त्याचे फळ काढून खाल्ले व आपणाबरोबर आपल्या पतीसह ते दिले. त्याने ते खाल्ले. तेव्हा त्या उभयतांचे डोळे उघडले आणि आपण नग्न आहोत असे त्यांना कळून आले. तेव्हा त्यांनी अजिरांची पाने शिवून आपणासाठी कटिवेष्टने केली.

प्रभूचा शब्द आहे. 

सर्व : देवाला धन्यवाद.

First Reading: Genesis 2: 7-9; 3: 1-7

And the Lord God formed man of the slime of the earth: and breathed into his face the breath of life, and man became a living soul. And the Lord God had planted a paradise of pleasure from the beginning: wherein he placed man whom he had formed. And the Lord God brought forth of the ground all manner of trees, fair to behold, and pleasant to eat of: the tree of life also in the midst of paradise: and the tree of knowledge of good and evil. Now the serpent was more subtle than any of the beasts of the earth which the Lord God had made. And he said to the woman: Why hath God commanded you, that you should not eat of every tree of paradise? And the woman answered him, saying: Of the fruit of the trees that are in paradise we do eat: But of the fruit of the tree which is in the midst of paradise, God hath commanded us that we should not eat; and that we should not touch it, lest perhaps we die. And the serpent said to the woman: No, you shall not die the death. For God doth know that in what day soever you shall eat thereof, your eyes shall be opened: and you shall be as Gods, knowing good and evil. And the woman saw that the tree was good to eat, and fair to the eyes, and delightful to behold: and she took of the fruit thereof, and did eat, and gave to her husband who did eat. And the eyes of them both were opened: and when they perceived themselves to be naked, they sewed together fig leaves, and made themselves aprons.

This is the word of God 

Thanks be to God 

स्तोत्र ५१:३-४, ६,१८-१९

प्रतिसाद : प्रभो, आम्हांवर दया कर. कारण आम्ही पाप केले आहे.

१) हे देवा, तू आपल्या वात्सल्याला 

अनुसरून माझ्यावर दया कर. 

तू आपल्या विपुल करुणेला अनुसरून 

माझे अपराध पुसून टाक.

 मला धुवून माझा दोष अगदी काढून टाक. 

माझे पाप दूर करून मला स्वच्छ कर.

२) कारण मी माझे अपराध जाणून आहे. 

माझे पाप माझ्या पुढे नित्य आहे. 

तुझ्याविरुद्ध, तुझ्याविरुद्धच मी पाप केले आहे. 

तुझ्या दृष्टीने जे वाईट ते मी केले आहे.

३) हे देवा, माझ्याठायी शुद्ध हृदय उत्पन्न कर. 

माझ्या ठायी स्थिर असा आत्मा पुन्हा घाल. 

तू मला आपणापुढून घालवून देऊ नकोस 

आणि आपला पवित्र आत्मा माझ्यामधून घेऊ नकोस.

४)तू केलेल्या उद्धाराचा आनंद मला पुन्हा दे 

आणि उत्सुकतेच्या आत्म्याने मला सावरून धर. 

हे प्रभो, माझे ओठ उघड म्हणजे माझे मुख तुझी कीर्ती वर्णील.

Psalms 51: 3-4, 5-6, 12-13, 14 and 17

R. (3a) Be merciful, O Lord, for we have sinned.

3 Have mercy on me, O God, according to thy great mercy. 

And according to the multitude of thy tender mercies blot out my iniquity.

4 Wash me yet more from my iniquity, 

and cleanse me from my sin.

R. Be merciful, O Lord, for we have sinned.

5 For I know my iniquity, and my sin is always before me.

6 To thee only have I sinned, and have done evil before thee:

 that thou mayst be justified in thy words 

and mayst overcome when thou art judged.

R. Be merciful, O Lord, for we have sinned.

12 Create a clean heart in me, O God: 

and renew a right spirit within my bowels.

13 Cast me not away from thy face; 

and take not thy holy spirit from me.

R. Be merciful, O Lord, for we have sinned.

14 Restore unto me the joy of thy salvation, 

and strengthen me with a perfect spirit.

17 O Lord, thou wilt open my lips: 

and my mouth shall declare thy praise.

R. Be merciful, O Lord, for we have sinned.

दुसरे वाचन रोम ५:१२-१९

वाचक :  पौलचे रोमकरांस पत्र यातून घेतलेले वाचन 

"पापाच्या संख्येपेक्षा कृपा अधिक होती."

(एका माणसाच्याद्वारे पाप जगात शिरले आणि पापाद्वारे मरण शिरले आणि सर्वांनी पाप केल्यामुळे सर्व माणसांमध्ये अशा प्रकारे मरण पसरले.) नियमशास्त्रापूर्वी पाप जगात होतेच. पण नियमशास्त्र नसले म्हणजे पाप गणण्यात येत नाही, तथापि, आदामपासून मोशेपर्यंत मरणाने राज्य केले. ज्यांनी आदामच्या उल्लंघनाच्या प्रकाराप्रमाणे पाप केले नाही, त्याच्यावरही त्याने राज्य केले. आदाम तर जो येणार होता त्याचे प्रतिरूप आहे.

परंतु जशी अपराधाची तशी कृपादानाची गोष्ट नाही. कारण ह्या एका मनुष्याच्या अपराधाने पुष्कळ माणसे मरण पावली तर देवाची कृपा आणि एक मानव येशू ख्रिस्त ह्याच्या कृपेचे दान ही पुष्कळजणांकरिता विशेष करून विपुल झाली आणि पाप केलेल्या एकाच मनुष्याद्वारे जसा परिणाम झाला तसा कृपादानाचा होत नाही. कारण ज्याचा परिणाम दंडाज्ञा तो त्या एकाच मनुष्यापासून झाला. पण ज्याचा परिणाम नीतिमान ठरणे ते कृपादान पुष्कळ अपराधांपासून झाले. (जर त्या एकाच इसमाच्याद्वारे त्या एकाच इसमाच्या अपराधाने राज्य चालू झाले तर जे कृपेचे व नीतिमत्त्वाचे दान ह्याची विपुलता स्वीकारतात, ते विशेषकरून त्या एकाच येशू ख्रिस्ताद्वारे जीवनात राज्य करतील. तर मग जसे एकाच अपराधामुळे सर्व माणसांना दंडाज्ञा होते, तसे नीतिमत्वाच्या एकाच निर्णयाने सर्व माणसांना जीवनदायी नीतिमत्व प्राप्त होते. जसे त्या एकाच मनुष्याच्या आज्ञाभंगाने पुष्कळजण पापी ठरले होते तसे ह्या एकाच मनुष्याच्या आज्ञापालनाने पुष्कळजण नीतिमान ठरतील.)

 प्रभूचा शब्द आहे. 

सर्व : देवाला धन्यवाद.

Second Reading: Romans 5: 12-19 or 5: 12, 17-19

Wherefore as by one man sin entered into this world, and by sin death; and so death passed upon all men, in whom all have sinned. For until the law sin was in the world; but sin was not imputed, when the law was not. But death reigned from Adam unto Moses, even over them also who have not sinned after the similitude of the transgression of Adam, who is a figure of him who was to come. But not as the offence, so also the gift. For if by the offence of one, many died; much more the grace of God, and the gift, by the grace of one man, Jesus Christ, hath abounded unto many. And not as it was by one sin, so also is the gift. For judgment indeed was by one unto condemnation; but grace is of many offences, unto justification. For if by one man’s offence death reigned through one; much more they who receive abundance of grace, and of the gift, and of justice, shall reign in life through one, Jesus Christ. Therefore, as by the offence of one, unto all men to condemnation; so also by the justice of one, unto all men to justification of life. For as by the disobedience of one man, many were made sinners; so also by the obedience of one, many shall be made just.

Or

12 Wherefore as by one man sin entered into this world, and by sin death; and so death passed upon all men, in whom all have sinned.

17 For if by one man’s offence death reigned through one; much more they who receive abundance of grace, and of the gift, and of justice, shall reign in life through one, Jesus Christ.

18 Therefore, as by the offence of one, unto all men to condemnation; so also by the justice of one, unto all men to justification of life.

19 For as by the disobedience of one man, many were made sinners; so also by the obedience of one, many shall be made just.

This is the word of God 

Thanks be to God 

जयघोष 

मनुष्य केवळ भाकरीने नव्हे, तर परमेश्वराच्या मुखातून निघणाऱ्या प्रत्येक वचनाने जगत असतो.

Acclamation: 

Matthew 4: 4b

4b One does not live on bread alone, but on every word that comes forth from the mouth of God.

शुभवर्तमान मत्तय ४:१-११

वाचक : मत्तय लिखित पवित्र शुभवर्तमानातून घेतलेले वाचन 

"येशू चाळीस दिवस उपवास करतो आणि मग त्याला मोह होतात. "

सैतानाकडून येशूची परीक्षा व्हावी म्हणून आत्म्याने त्याला अरण्यात नेले. तेथे त्याने चाळीस दिवस व चाळीस रात्र उपवास केला. त्यानंतर त्याला भूक लागली, तेव्हा परीक्षक त्याच्याजवळ येऊन म्हणाला, "तू देवाचा पुत्र आहेस तर या धोंड्याच्या भाकरी व्हाव्या अशी आज्ञा कर." परंतु त्याने उत्तर दिले की, "मनुष्य केवळ भाकरीने नव्हे, तर परमेश्वराच्या मुखातून निघणाऱ्या प्रत्येक वचनाने जगेल असा शास्त्रलेख आहे." मग सैतानाने त्याला पवित्र नगरीत नेऊन मंदिराच्या शिरोभागी उभे केले आणि त्याला म्हटले, "तू देवाचा पुत्र असलास तर खाली उडी टाक, कारण तो आपल्या दूतांना तुझ्याविषयी आज्ञा करील आणि तुझा पाय धोंड्यावर आपटू नये म्हणून ते तुला हातांवर झेलून धरतील.” येशूने त्याला म्हटले, " परमेश्वर जो तुझा देव त्याची परीक्षा पाहू नको. असाही शास्त्रलेख आहे." पुढे सैतानाने त्याला एका अतिशय उंच डोंगरावर नेऊन जगातील सर्व राज्ये व त्याचे वैभव दाखवले आणि त्याला म्हटले, “तू पाया पडून मला नमन करशील तर मी हे सगळे काही तुला देईन.” तेव्हा येशू त्याला म्हणाला, “अरे सैताना, चालता हो, ” कारण असा शास्त्रलेख आहे की, " “परमेश्वर तुझा देव याला नमन कर व केवळ त्याचीच उपासना कर.” मग सैतान त्याला सोडून गेला आणि पाहा, देवदूत येऊन त्याची सेवा करू लागले.

प्रभूचे हे शुभवर्तमान 

सर्व : हे ख्रिस्ता  तुझी स्तुती असो.

Gospel Reading:

 Matthew 4:1-11

Then Jesus was led by the spirit into the desert, to be tempted by the devil. And when he had fasted forty days and forty nights, afterwards he was hungry.And the tempter coming said to him: If thou be the Son of God, command that these stones be made bread. Who answered and said: It is written, Not in bread alone doth man live, but in every word that proceedeth from the mouth of God. Then the devil took him up into the holy city, and set him upon the pinnacle of the temple,And said to him: If thou be the Son of God, cast thyself down, for it is written: That he hath given his angels charge over thee, and in their hands shall they bear thee up, lest perhaps thou dash thy foot against a stone. Jesus said to him: It is written again: Thou shalt not tempt the Lord thy God. Again the devil took him up into a very high mountain, and shewed him all the kingdoms of the world, and the glory of them, And said to him: All these will I give thee, if falling down thou wilt adore me. Then Jesus saith to him: Begone, Satan: for it is written, The Lord thy God shalt thou adore, and him only shalt thou serve. Then the devil left him; and behold angels came and ministered to him.

  This is the Gospel of the Lord 

Praise the Lord Jesus Christ .

                                                 

चिंतन:येशू आत्म्याने वाळवंटात गेला आणि तिथे त्याची सैतानाने परीक्षा घेतली. उपवास, - प्रार्थना आणि एकांत - हाच काळ आहे आपल्या आतल्या संघर्षांचा. येशू भुकेला होता, पण त्याने दगडांपासून भाकर केली नाही; कारण तो देवाच्या इच्छेवर जगत होता नव्हे. तीन प्रलोभनं आजही आपल्याला घेरतातः भूक व शरीराच्या इच्छा - "दगडाची भाकर कर" म्हणजे आपल्या इच्छेप्रमाणे देवाला वळवायचा - प्रयत्न. अभिमान व कीर्तीची लालसा -"दवदूत तुला पकडतील" म्हणजे लोकांना दाखवण्यासाठी श्रद्धा. सत्तेचा मोह - "माझी उपासना कर, मी तुला राज्य देईन” म्हणजे देवाला बाजूला ठेव. येशू प्रत्येक वेळी उत्तर देतानाः वचनाचा आधार घेतो. देवाचं वचन हेच त्याचं महान शस्त्र होतं. उपवासकाळात आपल्यालाही हेच शस्त्र घेऊन जगायला हवं- देवाच्या वचनात स्थिर राहणं, आणि सैतानाला देवाच्या वचनाने पराजित करणं. प्रार्थनाः प्रभू येशू, जेव्हा मी प्रलोभनांच्या वाळवंटात उभा असतो, तेव्हा तुझं वचन माझ्या मुखात आणि मनात ठेव. माझ्या कमकुवतपणात तुझ्या शक्तीचा मला अनुभव दे

प्रार्थना :  हे प्रभू येशू, जीवनातील सर्व प्रकारच्या मोहप्रसंगी सर्वस्वी तुजवर  अवलंबून राहता यावे ह्यासाठी आम्हाला सामर्थ्य व कृपा दे, आमेन.